درباره سریلانکا

کشور جزیره ای سریلانکا(Sri Lanka)

پایتخت تجاری وبزرگترین شهر: کلمبو

پایتخت سیاسی: سری جایاواردنپوراکوته

شهرهای مهم: کندی، دهیوالا، موراتوآ، نگومبو

واحدپول: روپیه سریلانکا(LKR)

زبان رسمی: سینهالی، تامیلی

اختلاف ساعت:2:00+

دین: بودایی، هندو، مسلمان سنی، مسیحی، کاتولیک روم

پیش شماره:94+

جمعیت:20,277,000 نفر

مساحت: 65,610 کیلومتر مربع

 

 

موقعیت جغرافیایی:

سریلانکا، جزیره ای در آسیاجنوبی و نزدیک به جنوب شرقی هندوستان که تا سال 1972 در استعمار بریتانیا بود و سیلان  نیز نام داشت.

مرزهای دریایی کشور، ازشمال غربی: هند و درجنوب غربی: مالدیو هستند.

سریلانکا بعنوان عضو موسس انجمن همکاری های آسیای جنوبی، عضویت در سازمان ملل متحد، عضو مشترک المنافع سازمان ملل و بالاترین امتیاز ازنظر شاخص توسعه انسانی شناخته میشود.

درآمدکشور از تولید و صادرات قهوه، سنگ های قیمتی، چای، نارگیل و ادویه جات تامین میگردد.

 

آب و هوا:

آب و هوای کشور بطور معمول، مرطوب و استوایی به همراه بارانهای موسمی از اکتبر تا ژانویه و می تا جولای میباشد.

 

تنوع زیستی:

باتوجه به اینکه سریلانکا کشوری کوچک است اما در تنوع زیستی رتبه بیست و پنجم جهان و بالاترین آمار در آسیا را بخود اختصاص داده است.

27% از گیاهان گلدار ازجمله: اطلس، اقاقیا، آبنوس، ماهون، ساج و 22% از پستانداران مانند: آهو، گراز وحشی، لوریس کوچک، خرس تنبل، رولانگور بنفش و خارپشت تماما بومی این کشور هستند.

از تمامی گونه های موجود در چندین پارک ملی و زیستگاه طبیعی بخوبی محافظت و نگهداری میکنند.

 

مردم، آشپزی و موسیقی:

کشوری متنوع در فرهنگ، ادیان ، زبان و ساکنین است. علاوه بر کثرت سینهالی ها، گروه های زیادی از تامیل هند، مالزیایی ها، کافیرس و بومی های ودا به این سرزمین مهاجرت کردند. استعمار و مهاجرت اقوام گوناگون به سریلانکا، تنوع غذایی زیادی را با خود به ارمغان آورد اما اصلی ترین بخش خوراک این کشور از نارگیل، برنج و ادویه جات تامین میگردد.

غذاهایی پر از ادویه بصورت آب پز و بخارپز با گوشت گاو، مرغ، گوسفند، بز یا ماهی همراه با برنج، عدس، میوه جات و سبزیجات فراوان طبخ میشود.

آواز و پایکوبی لازمه زندگی سریلانکایی ها بحساب میاید که از سبک های مربوط به دوران استعمار(سبک اروپایی بویژه پرتغالی)، باستانی، سنتی مذهبی بودا و بالیوودی نشات گرفته است.